Nieuws
Fred Streefland

Fred Streefland speelde in het seizoen 1999-2000 voor de VSV Tonegido. De centrale verdediger werkte toen bij de luchtmacht. Na één seizoen vertrok hij richting Brussel; werk bij de NAVO was zijn nieuwe bestemming. In 2019 trad hij nog éénmaal op als speler van Oud-Tonegido in een duel met VUC. In 2020 was hij mede-coach van Oud-Tonegido op het toernooi van de Haagse voetbalhistorie. Nu maakt Fred op zichzelf opmerkzaam via een interview in een Tsjechische krant. Dat willen we u niet onthouden.

‘Hij deed zich voor als journalist in Rusland, maar in werkelijkheid was hij geïnteresseerd in het Russische leger als militair inlichtingenofficier. Fred Streefland trainde F-16 gevechtspiloten om Russische wapens te bestrijden en diende later als een van de militaire adviseurs van de secretaris-generaal van de NAVO. In een interview met Novinky beschreef hij zijn reis van militaire training naar de studie van Russische raketten en zijn werk in cybersecurity.

Voordat hij computersystemen ging beschermen, bracht Streefland twintig jaar door in het Nederlandse leger, waaronder vier jaar aan de militaire academie. Daar bereidde hij zich voor op een baan waarin hij de vijand moest begrijpen.

,,Ik begon aan de militaire academie, waar ik vier jaar bij de luchtmacht zat. Ik werd in principe opgeleid tot inlichtingenofficier”, vertelde Streefland, die nu Global Field CISO is bij Check Point, aan Novinky.

Hij adviseert momenteel bedrijven en hun management over hoe ze hun systemen kunnen beschermen en cyberrisico’s kunnen beheersen.

Na de academie volgde verdere training in inlichtingenwerk. Hij vergelijkt het, enigszins overdreven, met het opleiden van een spion. Hij specialiseerde zich in Russische wapensystemen, militaire doctrine en tactieken. Het was niet genoeg om de parameters van individuele wapens te kennen. Het was ook belangrijk om te begrijpen hoe de vijand ze wilde gebruiken.

,,Ze stuurden me naar een school waar we alles over Rusland leerden. Russische wapensystemen, Russische doctrine, Russische tactieken. We bezochten Rusland ook een aantal keer incognito als journalisten. We deden veel onderzoek naar het Russische leger,” vertelde hij aan Novinky.

Hij gebruikte zijn kennis van het Russische leger om F-16-piloten te trainen. Zijn taak was om hen uit te leggen welke bedreigingen ze konden tegenkomen en hoe ze daarop moesten reageren. Naast vijandelijke vliegtuigen ging het ook om luchtverdediging of het selecteren van doelen voor bombardementen.

,,Mijn eerste baan was als inlichtingenofficier voor de F-16-piloten. Ik moest ze vertellen wat ze moesten doen tegen Russische vliegtuigen, wat ze moesten doen tegen Russische luchtdoelsystemen, wat ze moesten doen wanneer ze bommen moesten afwerpen en waar ze die moesten afwerpen,” zei hij.

Later werkte hij voor commandanten van luchtmachtbases. Zijn militaire carrière leidde hem uiteindelijk naar het hoofd van de NAVO. ,,Mijn laatste baan was bij de inlichtingendienst van de NAVO. Ik werd een van de militaire adviseurs van NAVO-secretaris-generaal Jaap de Hoop Scheffer,” voegde hij eraan toe.

Bij het onderzoeken van Russische wapens, zei Streefland, gold: hoe meer informatie de inlichtingenofficieren verzamelden, hoe beter ze de capaciteiten van de vijand konden inschatten. Toch herinnert hij zich een technische oplossing die westerse experts verraste.

Het ging om ongebruikelijk gevormde stuurvlakken op een lucht-luchtraket. Streefland vergeleek hun uiterlijk met een keukengereedschap.

,,Op een gegeven moment bedachten de Russen een nieuw stuurvlak voor een van hun lucht-luchtraketten. Het leek een beetje op een aardappelsnijder. Het was gemonteerd op hun nieuwste raket, en we dachten: ‘Dit is een uitvinding die we nog nooit eerder hebben gezien,’” herinnerde hij zich.

Het was niet alleen het ongebruikelijke uiterlijk. Nader onderzoek, zei hij, wees uit dat het ontwerp de raket een belangrijk manoeuvreervoordeel gaf.

,,Door het lagere gewicht en de vorm kon de raket sneller en scherper draaien. Hij was wendbaarder dan de oudere modellen. We ontdekten dat de Russen een echt goede uitvinding hadden gedaan en in dat opzicht een voorsprong hadden op het Westen”, zei hij.

De overstap naar het burgerleven kwam met een baan bij IBM. De beslissing werd vergemakkelijkt door de mogelijkheid om terug te keren naar de luchtmacht als de nieuwe omgeving hem niet beviel.

,,Ik kreeg een aanbod dat ik niet kon weigeren. Ik kreeg ook de garantie dat ik terug kon keren naar de luchtmacht als het me niet beviel. Dus het was geen risico voor mij om de burgerwereld in te gaan”, legde hij uit.

Later gebruikte hij zijn militaire ervaring in de cybersecurity. Hij beschouwt zijn training in inlichtingenwerk of zijn kennis van wapens echter niet als de belangrijkste vaardigheden die hij heeft opgedaan.

,,Ik denk niet dat de militaire ervaring zelf een verschil maakte. Wat wel een verschil maakte, was dat ik bij de luchtmacht moest leren presenteren en communiceren. En dat is heel belangrijk als je CISO of beveiligingsconsultant bent. Communicatie is essentieel. Je moet de raad van bestuur overtuigen van je cybersecurityprogramma,” merkte hij op.

Zelfs na zijn vertrek uit het leger heeft hij de veeleisende baan niet ingeruild voor een rustigere baan. Hoewel hij zich nu met andere bedreigingen bezighoudt, blijven de druk en de noodzaak om snel te reageren aanwezig.

,,Beide gebieden zijn even stressvol, maar ook even spannend. Ik heb tien keer in de achterste cockpit van een F-16 gevlogen, ik heb veel operaties meegemaakt en heel spannende dingen gezien. Maar cybersecurity is niet minder veeleisend, omdat de ontwikkelingen zo snel gaan en je bij moet blijven,” voegde hij eraan toe’.

Nu weten we ook waarom Fred begin 2000 niet mee wilde op een trainingskamp in Tsjechië.

Delen ?

Gerelateerde items